Uit Wikipedia, tekst nagenoeg in zijn geheel overgenomen.
Anne Frank
Van Wikipedia
Anne Frank - Het Achterhuis
Annelies Marie (Anne) Frank (Frankfurt am Main, 12 juni 1929 – Bergen-Belsen, maart 1945) was een oorspronkelijk uit Duitsland afkomstig Joods meisje dat een dagboek bijhield in de periode dat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog zat ondergedoken in Amsterdam. Ze overleed, net als haar zus Margot, aan tyfus in een nazi-concentratiekamp.
Inhoud
1 Van Duitsland naar Amsterdam
2 Wonen in het Achterhuis
3 Verraden
4 Dagboek
5 Nominatie grootste Nederlander
6 Externe links
Van Duitsland naar Amsterdam
Haar familie verhuisde in 1933 van het Duitse Frankfurt am Main, waar Anne was geboren, naar Amsterdam om vervolging door de nazi's te voorkomen. De eerste tijd woonde het gezin Frank in een Amsterdamse nieuwbouwwijk, op het Merwedeplein (achter het Victorieplein). Ze was net 13 jaar oud toen ze in juli 1942 onderdook in het Achterhuis, een kleine ruimte van twee verdiepingen achter het bedrijf van Otto Frank op de Prinsengracht 263. De deur naar het achterhuis zat verstopt achter een boekenkast.
Anne Frank en haar familie verloren hun Duitse nationaliteit door een Duitse naziwet uit 1941, die alle Joden buiten Duitsland hun staatsburgerschap ontnam. De familie werd op dat moment statenloos. Of de Duitse naziwet die de naar het buitenland gevluchte Duitse Joden hun staatsburgerschap ontnam ooit later is ingetrokken is niet bekend.
Wonen in het Achterhuis
Ze woonden in het Achterhuis van 6 juli 1942 tot 4 augustus 1944. Er woonden in totaal acht mensen in het huis: Otto en Edith Frank (Anne's ouders), Anne's oudere zus Margot, Mr. Dussel, een Joodse tandarts (echte naam: Fritz Pfeffer), en de heer en mevrouw Van Daan met hun zoon Peter (echte naam Van Pels). In deze jaren hield Anne een dagboek bij, waarin ze schrijft over haar angst tijdens het onderduiken, haar ontluikende gevoelens voor Peter, de ruzies met haar ouders en haar ambities om schrijver te worden. Ze schreef een aantal schriften vol, en alsof ze zich realiseerde dat het na de oorlog een echt boek kon worden, herschreef ze een groot gedeelte. Haar droomberoep was schrijfster worden. Maar dit is jammer genoeg niet gelukt want eind februari begin maart 1945 overleed ze aan de ziekte tyfus, in consentratie kamp Bergen-Belsen
Verraden
Na meer dan twee jaar werden ze verraden, en was hun onderduikadres ontdekt. Ze werden gearresteerd door de Grüne Polizei en via kamp Westerbork naar het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau afgevoerd, en een maand later overgebracht naar Bergen-Belsen. Het dagboek werd gevonden door Miep Gies en Elly Vossen(echte naam: Bep Voskuijl), twee van de mensen die voor hen zorgden, en werd door hen bewaard. Het is niet bekend wie Anne Frank en haar familie verraden heeft. Er zijn wel enkele suggesties gedaan. Recent onderzoek heeft aan het licht gebracht dat het twijfelachtig is wie uiteindelijk de verrader is geweest. De verdachten zijn magazijnmedewerker Van Maaren die wel door had dat er iets gaande was in het achterhuis. Hij zorgde ook voor argwaan omdat hij bleef doorvragen. Meneer Hartog die werd ingelicht door Van Maaren dat hij wist dat er iets was. Zijn vrouw was schoonmaakster op de Prinsengracht en werd weer ingelicht door haar man dat Van Maaren wist dat er iets gaande was in het achterhuis. In de biografie van Carol Ann Lee wijst zij de vrouw van Hertog aan als dader die het telefoontje aan de SD die op 4 augustus tot de arrestatie leidde. Maar in de onderzoeken is er voor haar ook niet (voldoende) bewijs dat zij de dader is.
Anne, Margot en Edith Frank, de familie Van Pels en Fritz Pfeffer overleefden het Duitse kamp niet. Peter, die Otto Frank in het kamp had bijgestaan, overleed in Mauthausen, net na de dodenmars uit het kamp Auschwitz. In maart 1945 overleed Anne op 15-jarige leeftijd aan vlektyfus, een paar weken voor de bevrijding van het concentratiekamp Bergen-Belsen op 15 april 1945.
Dagboek
Anne`s dagboek heette Kitty. Ze schreef "ik hoop dat ik aan jou alles kan toevertrouwen zoals ik bij niemand heb gekund". In dit dagboek kon zij alles kwijt. Nadat zij verraden werd heeft Miep Gies de dagboek papieren bewaard. Alleen Anne's vader Otto overleefde het concentratiekamp; Miep gaf het dagboek aan hem. Hij redigeerde het en publiceerde het in 1947 onder de titel Het Achterhuis. Het is sindsdien een van de meest gelezen boeken ter wereld geworden. Recente uitgaven van het boek vergelijken haar originele tekst met de veranderingen die haar vader heeft gemaakt.
Het enige stukje natuur dat Anne kon zien vanaf de zolderkamer was de top van een kastanjeboom. Anne schreef in haar dagboek veel over de boom en deed dat zo beeldend dat de kastanjeboom zelf ook bekend is. In 1993 werd een 150.000 euro kostende reddingsoperatie uitgevoerd om de inmiddels 150 jaar oude boom te redden van een schimmelziekte. Inmiddels is geconcludeerd dat de boom het desondanks niet gaat redden. De boom is inmiddels gestekt zodat te zijner tijd "dezelfde" boom terug kan worden geplant.
In 2004 verscheen het Mooie-zinnenboek. Op aanraden van haar vader schreef Anne (in een kasboek) fragmenten over uit de vele boeken die zij in het Achterhuis las. Het gaat om fragmenten en versjes die haar in het bijzonder troffen. In de meeste gevallen betreft het volwassen literatuur in het Nederlands, Duits en Engels. Het boek bevat facsimilia van Anne's originele handschrift met daarnaast de gedrukte tekst. Het manuscript werd al tentoongesteld in het Anne Frankhuis en in het buitenland, maar verscheen niet eerder in druk.
Anne's vader Otto Frank overleefde de oorlog. In 1980 stierf hij op 91-jarige leeftijd. Hij schonk het dagboek aan de Nederlandse oorlogsdocumentatie.
Op zaterdag 9 juli 2005 werd op het Merwedeplein een monument onthuld ter nagedachtenis aan Anne Frank. Van 1933 tot 1942 woonde Anne op het Merwedeplein. In het plantsoen waar haar bronzen beeltenis wordt geplaatst, liggen talloze voetstappen van haar.
De dagboeken van Anne Frank zijn echt. Dat bevestigt onder andere de Duitse Bundeskriminalamt (BKA) in een onderzoek. Het papier en de inkt die de Joodse onderduikster in haar dagboek gebruikte, stammen uit de oorlogsjaren. In een eerder onderzoek in 1980 merkte de BKA nog op dat er weinig balpeninkt was gebruikt die pas in 1951 op de markt kwam. Neonazi's verwezen vaak naar dat onderzoek om de echtheid van de dagboeken te betwisten. Maar de BKA bevestigt inmiddels dat de balpeninkt niet werd aangetroffen in het dagboek zelf, maar op losse blaadjes die door een onderzoekster werden toegevoegd.
Nominatie grootste Nederlander
In 2004 werd Anne Frank genomineerd voor het televisieprogramma "De grootste Nederlander". Voor de organiserende omroep KRO was dit aanleiding om voor te stellen Anne Frank postuum te naturaliseren. Dit voorstel werd door vele kamerleden gesteund. Volgens de Nederlandse wet komen echter alleen in leven zijnde personen in aanmerking voor naturalisatie. Andere mensen, bijvoorbeeld een medewerker van het NIOD, vonden dit onkies. Naar de mening van de Anne Frank Stichting wordt Anne Frank allang als Nederlands meisje beschouwd, omdat ze in Nederland opgroeide en in Nederland haar beroemde dagboek schreef.
De KRO besloot daarop de nominatie van de formeel stateloze Anne Frank in stand te houden, te meer omdat het al dan niet hebben van de Nederlandse nationaliteit bij de verkiezing van De Grootste Nederlander er niet echt toe doet. Ze eindigde op de 8ste plaats in de slotverkiezing.
Bij een soortgelijk televisieprogramma in Duitsland (Unsere Besten voor de verkiezing van de Grootste Duitser) werd Anne Frank eveneens genomineerd en einigde ze op de 134ste plaats. Hierbij was het niet meer bezitten van de Duitse nationaliteit geen vraagstuk. Ook de KRO stelde nooit voor andere kandidaten, die het Nederlands staatsburgerschap niet bezitten, postuum te naturaliseren.
Externe links
Naar boven |
